کافئین و عملکرد ذهنی

کافئین و هوشیاری ذهنی- قسمت 1

کافئین و دقت و توجه مشاهده ای

تحقیقات متعددی به بررسی تاثیرات مصرف کافئین بر توجه دیداری پرداخته اند. ESFA نیز تعداد قابل توجهی از مطالعات انجام شده را بررسی کرده و چنین نتیجه گیری نمود که کافئین ، هم توجه انتخابی (تمرکز به محرک مناسب) و هم توجه مداوم (حفظ تمرکز برای مدت زمان طولانی) را افزایش می دهد. ثابت شده است که 75 میلی گرم کافئین، یعنی مقداری که در یک فنجان معمولی قهوه یافت می شود، تمرکز را افزایش می دهد. مصرف بیشتر کافئین، نظیر مقداری که در بیش از یک یا دو فنجان قهوه وجود دارد، لزوما به افزایش بیشتر میزان هوشیاری منجر نمی شود. عقیده بر این است که ارتباط بین سطح بیداری و بازدهی عملکرد ، منحنی U شکل معکوسی را دنبال می کند؛ به عبارت دیگر، کاهش عملکرد ممکن است هم به خاطر عدم هوشیاری و هم هوشیاری بیش از حد روی دهد. بر اساس گزارشی که در سال 2012 منتشر شد، کافئین عملکرد مربوط به هم کارهای ساده و هم کارهای پیچیده را بهبود می بخشد. علاوه بر این، کافئین اثرات مثبتی بر تمرکز داشته و این اثرات رایج تر از تاثیراتی است که پیش از این فرض شده بود.

images 4

در سال 2010، در مجموعه ای از آزمایشاتی که توسط همان تیم تحقیقاتی صورت گرفت، تاثیرات کافئین بر تمرکز در میان مصرف کنندگانی مقایسه شد که به مقدار زیاد و کم قهوه مصرف می کنند. در میان مصرف کنندگانی که به مقدار کم قهوه مصرف می کنند، میزان تاثیرات وابسته به مقدار دوز بوده وبهترین نتایج برای دقت دیداری ((visual attention زمانی به دست آمد که میزان کافئین 200 میلی گرم، معادل حدود دو فنجان قهوه بود. در میان مصرف کنندگانی که به میزان زیادی قهوه مصرف می کنند، مقدار مورد نیاز برای تقویت هوشیاری و توجه دیداری بیشتر بود . به شیوه ای مشابه، کافئین پردازش زبانی را ارتقا داده و سرعت تشخیص خطاها در گفتار را افزایش می دهد. همانند نتایج به دست آمده در مطالعات پیشین، افرادی که به میزان کم قهوه مصرف می کنند، با 200 میلی گرم کافئینی که دریافت می کردند، بیشترین میزان بهبودی در آنها حاصل می شد. در حالی که افراد با مصرف بالای قهوه، با دریافت 400 میلی گرم به آن سطح از بهبودی می رسیدند. مصرف کافئین بر سرعت تمرکز و واکنش روانی نیز اثر می گذارد. سازوکارهای روانی اصلی این واکنش ها مشخص نیستند.

کافئین و زمان واکنش

در طول دهه های گذشته، تاثیرات مثبت کافئین بر روی زمان واکنش به صورت گسترده ای مورد تحقیق و بررسی قرار گرفته است. در ارزیابی انجام شده توسط EFSA، شرح مختصری از این تحقیقات ارائه شده است. آزمایشات دیگر تاثیر مثبت کافئین بر زمان واکنش را تایید کرده اند.

کافئین، هوشیاری و سلامت در زندگی روزمره

تاثیرات کافئین بر هوشیاری در شرایطی مانند ابتلا به سرماخوردگی، سستی پس از نهار و یا کار در شیفت شبانه کاملا مشخص می شود که در آنها هوشیاری فرد کاهش یافته است.

• در طول کار شبانه، مشخص شده که کافئین ناتوانی در شناخت و همچنین میزان سوانح را در حدود نیمی از سوژه هایی که در روز بیش از 220 میلی گرم کافئین مصرف می کنند، کاهش می دهد.

• علاوه بر این، کافئین ناتوانی در شناخت را در میان افراد بی کار نیز کاهش می دهد.

• دو تحقیق آخر حاکی از مزایای مصرف کافئین بر عملکرد و سلامت هستند.

در هنگام بیداری، کافئین اغلب برای افزایش هوشیاری و مقابله با سستی ناشی از خواب مصرف می شود.

• از ویژگی های سستی ناشی از خواب کاهش در چابکی حرکتی و حس ضعف درونیست که بلافاصله پس از بیداری ناگهانی حاصل می شود. کاهش هوشیاری ممکن است در توانایی انجام فعالیت های ذهنی یا فیزیکی اختلال ایجاد کند. سستی ناشی از خواب به تمایل فرد برای خوابیدن مجدد نیز اشاره می کند.

• مشخص شده که کافئین با سستی ناشی از خواب مقابله می کند. به همین دلیل است که بیشتر افراد پس از بیدار شدن تمایل دارند تا نوشیدنی های دارای کافئین مصرف نمایند.

در نهایت، تاثیر قهوه در چُرت زدن هنگام رانندگی شبانه در اتوبان بررسی شده است.

• به نظر می رسد که نوشیدن یک فنجان قهوه غلیظ (125 میلی لیتر حاوی 200 میلی گرم کافئین) به اندازه 30 دقیقه چُرت زدن برای کاهش ضعف در رانندگی، بدون تغییر در برنامه خواب بعدی، موثر است.

• در تحقیقی که در سال 2012 انجام شد، مشخص شد که پس از یک ساعت مصرف یک فنجان قهوه دارای کافئین (80 میلی گرم کافئین) کیفیت رانندگی در طول دو ساعت آزمون رانندگی خسته کننده شبیه سازی شده در اتوبان به میزان قابل توجهی بهبود می یابد.

• به همین صورت، در تحقیق دیگری مشخص شد که 30 دقیقه استراحت شامل یک چُرت کوتاه (کمتر از 15 دقیقه) یا یک فنجان قهوه حاوی 150 تا 200 میلی گرم کافئین، بسیار موثر بودند. زمانی که هر دو آنها با هم تلفیق شوند، تاثیر آنها بیشتر خواهد شد. در آزمون رانندگی شبیه سازی شده ای که صبح زود به مدت 30 دقیقه پس از بی خوابی شبانه و همینطور حدود دو ساعت پس از خواب انجام شد، این مقدار از کافئین باز هم به کاهش سوانح رانندگی منجر شد.

• در تحقیق کنترل- موردی دیگری مشخص شد که نوشیدنی های کافئین دار، مثل قهوه، به کاهش خطر بروز تصادف در فواصل طولانی، برای رانندگان وسایل نقلیه کمک می کند.

این داده ها حاکی از آن هستند که کافئین می تواند به عنوان عامل موثری در مقابل تضعیف عملکرد ناشی از کم خوابی، به خصوص زمانی که فرصتی برای چرت زدن وجود ندارد، عمل کند. با این حال، لازم به ذکر است که با وجودی که کافئین (200-400 میلی گرم، معادل 2 تا 4 فنجان قهوه) می تواند پس از مصرف الکل، هوشیاری را افزایش و زمان واکنش را کاهش دهد، سستی ناشی از الکل در رانندگان با مصرف کافئین خنثی نخواهد شد.

کافئین و هوشیاری ذهنی- قسمت 2

brain healthy coffee main

کافئین و حافظه

اثرات سودمند مصرف کافئین در بهبود وضعیت حافظه ثابت شده است. دوزهای پایین کافئین عملکرد حافظه را تقویت می کند، در حالی که دوزهای بالاتر، احتمالا به خاطر تحریک بیش از حد، باعث تضعیف آن می شوند.

• نتایج مربوط به کارهایی که به حافظه زیادی نیاز دارند، با سایر کارها مقایسه شده اند. مشخص شد که کافئین اثرات سودمندی در نحوه عملکرد در کارهای ساده دارد. کارهای پیچیده تری که نیازمند حافظه قوی تری هستند، خود به تنهایی باعث افزایش هوشیاری می شوند؛ بنابراین، در این نوع کارها، کافئین می تواند باعث هوشیاری و بیداری بیش از حد شود. در نتیجه، به نظر می رسد که کافئین حافظه کاری را در شرایطی بهبود می بخشد که بدون مصرف آن، حالات سستی و خواب آلودگی ایجاد می شود.

• در تحقیق دیگری که در سال 2010 انجام شد، مشخص شد که چنین تاثیری می تواند با شخصیت فرد نیز مرتبط باشد. کافئین عملکرد حافظه را هم در افراد برون گرا و هم در افراد درون گرا بهبود بخشید. انجام تحقیقات بیشتر در این حوزه سودمند خواهد بود.

• تحقیق دیگری به ارزیابی دانشجویان پرداخت تا مشخص شود آیا آنها می توانند پس از مصرف 200 میلی گرم کافئین (معادل دو فنجان قهوه)، کلمات را از شش فهرست مختلف که هر کدام دارای 15 کلمه هستند، به یاد بیاورند یا نه. کلمات موجود در هر فهرست به لحاظ معنایی به یک واژه خاص مربوط می شدند که در فهرست ذکر نشده بود. دانشجویان بیشتر کلمات فهرست شده را به یاد آوردند و با مصرف کافئین کلماتی را نیز به یاد می آوردند که به لحاظ معنایی نزدیک بودند. به نظر می رسید که کافئین پیوندهای میان کلمات فهرست شده و کلمات با معنای مشابه را محکم کرده و در نتیجه، هم حافظه حقیقی و هم حافظه کاذب را تقویت می کند.

تاثیرات نیروزایی مصرف همزمان کافئین و گلوکز

کافئین و گلوکز که با یکدیگر جذب می شوند، تاثیرات تقویتی سودمندی بر تداوم تمرکز و حافظه کلامی دارند.

مصرف ترکیبی گلوکز و کافئین فعالیت شبکه عصبی شامل قشرآهیانه ای وپره فرونتال را که مربوط به تداوم تمرکزمیباشد ،تنظیم می کند. عقیده بر این است که مصرف هم افزایی دو ماده بازدهی سیستم تمرکز را افزایش می دهد. البته شرکت کنندگان در آزمایش که نوشیدنی ترکیبی را دریافت کردند، عملکردی مشابه سایر افراد داشتند، اما نواحی مربوط به ایجاد تمرکز در مغز آنها به فعال سازی کمتری نیاز داشتند.

انجام مطالعات بیشتر با استفاده از نمونه های بزرگ تر و سطوح مختلف کافئین، گلوکز و تلاش شناختی برای فهم بهتر تاثیرات ترکیبی دو ماده ضروری خواهد بود.

کافئین و خُلق و خو

ثابت شده است که دوزهای پایین تا متوسط کافئین (حدود دو تا پنج فنجان قهوه در روز) احساس درک لذت را بهبود داده و باعث کاهش اضطراب می شود. در حالی که دوزهای بالاتر می تواند باعث افزایش برانگیختگی، شامل اضطراب، حالات عصبی و دلواپسی شود.

• بزرگسالان در مقایسه با جوانان نسبت به اثرات تقویت کننده خلق و خوی کافئین حساس تر هستند. حالات خلق و خو تحت تاثیر زمان های خاص در شبانه روز نیز قرار می گیرد که در اواخر صبح دارای بیشترین تاثیر می باشد.

• علاوه بر این، خلق و خو و میزان تمرکز فرد نه تنها با مصرف کافئین، بلکه با فکر مصرف کافئین نیز بهبود می یابد.

• کافئین بیشتر برای بهبود خلق و خوی مصرف کنندگان دائمی قهوه مفید است، اما زمانی که سایرین آن را مصرف می کنند، تاثیر بیشتری بر بهبود خلق و خوی آنها دارد.

• در تحقیق دیگری که به بررسی نقش کافئین بر حمایت اجتماعی می پرداخت، از شرکت کنندگانی که قهوه دارای کافئین (150 میلی گرم کافئین) یا قهوه بدون کافئین (9 میلی گرم کافئین) دریافت کردند، خواسته شد تا فردی خیالی را تصور کرده و 45 دقیقه پس از مصرف قهوه، با آن فرد بازی MIXED MOTIVE را بازی کند. قهوه کافئین دار رفتارهای توام با همکاری در بازی و همدردی را افزایش داد. این مسئله نشان می دهد که قهوه کافئین دار ممکن است حمایت اجتماعی را بهبود بخشیده و عوارض افسردگی را کاهش می دهد.

• در تحقیق دیگری که بر روی 50739 زن با میانگین سن 63 سال، به عنوان بخشی از برنامه تحقیقاتی سلامت پرستاران انجام شد، تاثیر کافئین بر میزان افسردگی بررسی شد. به نظر می رسید زنانی که 2 تا 3 یا حداقل 4 فنجان قهوه کافئین دار در روزمصرف می کردند، 15 تا 20% کمتر از زنانی که حداکثر یک فنجان قهوه کافئین دار در هفته مصرف می کردند، احتمال داشت که دچار افسردگی شوند. مصرف قهوه بدون کافئین تاثیری بر خطر بروز افسردگی نداشت.

• در تحقیق گروهی دیگری که بر روی مردان فنلاندی انجام شد، مشخص شد کسانی که به میزان زیادی قهوه مصرف می کنند (کسانی که بیش از 813 میلی گرم کافئین، معادل حدود هشت فنجان قهوه، در روز مصرف می کنند) ، 77% کمتر از سایرین دچار افسردگی می شوند. این تاثیر مخصوص قهوه بوده و در مورد چای و یا کافئین به تنهایی صدق نداشت.

• در مطالعه مقطعی دیگری که در سال 2013 در ژاپن انجام شد، تاثیر مصرف چای سبز و قهوه بر عوارض افسردگی بررسی شد. نتایج این تحقیق نشان داد که هم چای سبز (بیش از چهار فنجان در روز) و هم قهوه (بیش از دو فنجان در روز) می تواند با افسردگی مقابله کند.

• بر اساس تحقیق آزمایشی کوچکی مشخص شد که قهوه کافئین دار نسبت به قهوه بدون کافئین تاثیر مثبت بسیار بیشتری بر خلق و خوی سطح بالا و فرایندهای تمرکز دارد. نکته جالب توجه این است که محققان دریافتند که قهوه بدون کافئین که سرشار از آنتی اکسیدان هایی نظیر اسیدهای کلروژنیک است، می تواند باعث بهبود خلق و خو و عملکرد نیز بشود. این مسئله حاکی از آن است که موادی به غیر از کافئین، مانند اسیدهای کلروژنیک نیز ممکن است بر خلق و خو و عملکرد اثر گذارد. با این حال، لازم است تا این تاثیر در گروهی متشکل از افراد بیشتر نیز مورد آزمایش قرار گیرد.

• سرانجام، مصرف قهوه و کافئین مورد علاقه افراد با بیماری های خاص، شامل بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و بیمارانی است که دچار اختلالات دوقطبی بوده و بیش ازسایرین موادی مانند توتون و قهوه مصرف می کنند. فرضیه بر این است که بیماران برای کاهش عوارض جانبی داروها مثل سردمزاجی یا بهبود عوارض شناختی مرتبط با درمان , سیگار کشیده و قهوه می نوشند.

کافئین و خواب

کافئین بی درنگ بر خواب انسان اثر می گذارد. بین مصرف روزانه کافئین، اختلالات خواب و خواب آلودگی در طول روز ارتباطی وجود دارد.

مهم ترین اثرات کافئین بر خواب، حتی در مقادیری برابر با مقداری که در یک فنجان قهوه وجود دارد، به خوبی اثبات شده است. این تاثیرات عمدتا شامل تاخیر طولانی در خواب، خواب کوتاه مدت، افزایش در خواب سبک و کوتاه شدن مدت زمان خواب عمیق و همچنین بیدار شدن های مکرر می باشد. حرکات سریع چشم در خواب چندان تحت تاثیر قرار نمی گیرد. این تاثیرات نه تنها به مقدار کافئین مصرف شده در هنگام خواب، بلکه به مقدار مصرف شده در طول کل روز هم بستگی دارد. در تحقیقی که در سال 2012 انجام شد، تاثیر مصرف کافئین در زمان های مختلف شبانه روز بر خواب مورد ارزیابی قرار گرفت و چنین نتیجه گیری شد که مصرف کافئین شش ساعت پیش از خواب اختلالاتی را در وضعیت خواب ایجاد می کند. تحقیقات بیشتری که در سال 2013 منتشر شد، نشان داد که مصرف قهوه زمان خواب را در مردانی که به لحاظ فیزیکی فعال هستند، کاهش می دهد. تاثیرات کافئین در میان افرادی که به طور مرتب قهوه می نوشند، خفیف تر از سایرین است.

پرهیز از مصرف کافئین

در مطالعه نظام یافته ای که در سال 2008 هم راه با آزمایشاتی تصادفی انجام گرفت، مشخص شد که پرهیز از کافئین به مدت یک روز کامل می تواند باعث بهبود کیفیت خواب شود و متخصصان بهداشت و سلامت می توانند در مشاوره های بهداشتی خود در مورد خواب، به مراجعین خود توصیه نمایند تا از آن پرهیز کنند.

• در یک آزمایش، مشخص شد که پرهیز از کافئین مدت زمان خواب را افزایش داده و باعث بهبود کیفیت خوابیدن می شود.

• در آزمایش دیگری، شرکت کنندگان در روزهایی که قهوه بدون کافئین می نوشیدند، راحت تر به خواب می رفتند.

مصرف کافئین در میان جوانان

کافئین به بازگشت به سطوح بالای بیداری کمک کرده و مانع عملکرد ضعیف ناشی از کم خوابی می شود. با این حال، این ماده ممکن است اثرات نامطلوبی بر نوبت خواب بعدی داشته و به خواب آلودگی در طول روز، به خصوص در میان نوجوانان، منجر شود که می تواند باعث نگرانی باشد. بسیاری از نوجوانان تا دیروقت از اشکال متنوع فناوری استفاده کرده و هم زمان از نوشیدنی های کافئین دار استفاده می کنند تا بتوانند هوشیار باقی بمانند. در تحقیقی که به بررسی مصرف کافئین در میان نوجوانان می پرداخت، مشخص شد که 95% از آنان از نوشیدنی های کافئین دار- نوشیدنی های غیرالکلی/ سودا و همچنین قهوه- مصرف می کنند. بر خلاف افرادی که به میزان زیادی سودا مصرف می کنند، کسانی که قهوه بیشتری می نوشیدند، انرژی بیشتری از کافئین به دست آورده و بیشتر احتمال داشت که صبح ها زود از خواب برخیزند و بیشتر نیز دچار خواب آلودگی در طول روز می شدند که این مسئله باعث می شد تا در طول روز نیز کافئین مصرف نمایند.

کافئین، خستگی پرواز و کار شیفتی

اختلال در خواب ناشی از خستگی پرواز و کار شیفتی می تواند به خواب آلودگی و افزایش خطر آسیب دیدگی منجر شود. بر اساس نتایج به دست آمده از مطالعه ای نظام مند، کافئین می تواند در بهبود عملکرد کسانی که به طور شیفتی کار می کنند، و یا دچار خستگی پرواز می شوند، موثر باشد.

به صورتی مشابه، برای توقف های کوتا مدت (1 تا 2 روز)، تنظیم ساعت بیولوژیک شبانه روزی بهترین راهکار نبوده و به نظر می رسد که خوابهای کوتاه مدت معقول همراه با کافئین و استفاده از داروهای خواب آور کوتاه اثر بهترین شیوه برای حفظ هوشیاری و خوابیدن در این شرایط است.

نتیجه گیری

EFSA اثرات سودمند قهوه کافئین دار بر عملکرد ذهنی را تایید کرده و اعلام می کند که عمدتا در شرایطی که کمبود خواب وجود دارد، بین مصرف 75 میلی گرم کافئین- مقداری که در یک فنجان قهوه وجود دارد- و افزایش تمرکز و هوشیاری رابطه ای علت و معلولی برقرار شده است.

• کافئین ممکن است بر سلامت و عملکرد فرد در طول کار یا رانندگی شبانه نیز اثرات مطلوبی داشته باشد.

• تاثیرات مثبت بر خلق و خو و زمان واکنش نیز اثبات شده است.

علاوه بر این، فناوری تصویربرداری از مغز نشان می دهد که اثرات فیزیولوژیکی کافئین به وابستگی منجر نمی شود. با وجودی که برخی افراد ممکن است دچار عوارض ترک کافئین شوند، این عوارض کوتاه مدت بوده و با کاهش تدریجی مصرف کافئین قابل پیشگیری هستند.

بین مصرف روزانه کافئین، اختلال در خواب و خواب آلودگی در طول روز ارتباط وجود دارد؛ با این وجود، این تاثیرات به میزان کافئین مصرف شده در طول کل روز بستگی داشته و بر اساس زمینه ژنتیکی افراد نیز متفاوت هستند. افرادی که پس از مصرف قهوه کافئین دار، دچار اختلال در خواب خود می شوند، احتمالا بهتر است در هنگام عصر از فرآورده های فاقد کافئین استفاده کنند.  

 

References
1. EFSA Panel on Dietetic Products, Nutrition and Allergies (NDA) (2011) Scientific Opinion on the substantiation of health claims related to caffeine and increased fat oxidation leading to a reduction in body fat mass (ID 735, 1484), increased energy expenditure leading to a reduction in body weight (ID 1487), increased alertness (ID 736, 1101, 1187, 1485, 1491, 2063, 2103) and increased attention (ID 736, 1485, 1491, 2375) pursuant to Article 13(1) of Regulation (EC) No 1924/20061. EFSA Journal;9(4):2054.
2. Smit H.R. & Rogers P.J. (2000) Effects of low doses of caffeine on cognitive performance, mood and thirst in low and higher caffeine consumers. Psychophymacology, 152: 167-173.
3. Quinlan P.T. et al. (2000) The acute physiological and mood effects of tea and coffee: the role of caffeine level. Pharmacol Biochem Behav, 66(1): 19-28.
4. Schmitt J.A.J. et al. (2005) General methodological considerations for the assessment of nutritional influences on human cognitive functions. Eur J Nutr, 44: 459-464.
5. Einother S.J.L. & Giesbrecht T. (2012) Caffeine as an attention enhancer: reviewing existing assumptions.Psychopharmacology, 225(2):251-274.
6. Brunyé T.T. et al. (2010) Caffeine modulates attention network function. Brain Cogn;72:181-8.
7. Brunyé T.T. et al. (2010) Acute caffeine consumption enhances the executive control of visual attention in habitual consumers. Brain Cogn, 74:186-92.
8. Brunyé T.T. et al. (2012) Caffeine enhances real-world language processing: Evidence from a proofreading task. J Exp Psychol Appl, 18,95-108.
9. Dawkins L. et al. (2011) Expectation of having consumed caffeine can improve performance and mood.Appetite, 2011;57:597-600.
10. Kaasinen V. et al. (2004) Expectation of caffeine induces dopaminergic responses in humans. Eur J Neurosci, 19:2352-6.
11. Terry P. et al. (2009) Dissociations between motor timing, motor coordination, and time perception after the administration of alcohol or caffeine. Psychopharmacology, (Berl);202:719-29.
12. Smith A. et al. (1997). Caffeine and the common cold. J Psychopharmacol;11:319-24.
13. Smith A.P. et al. (1990). Effects of caffeine given before and after lunch on sustained attention.Neuropsychobiology, 23:160-3.
14. Smith A.P. (2005) Caffeine at work. Hum Psychopharmacol, 20:441-5.
15. Smith A.P. (2009) Caffeine, cognitive failures and health in a non-working community sample. HumPsychopharmacol, 24:29-34.
16. Van Dongen H.P. et al. (2001) Caffeine eliminates psychomotor vigilance deficits from sleep inertia. Sleep,24:813-9.
17. Philip P. et al. (2006) The effects of coffee and napping on nighttime highway driving: a randomized trial.Ann Intern Med, 144:785-91.
18. Mets M.A. et al. (2012) Effects of coffee on driving performance during prolonged simulated highway driving. Psychopharmacology, 222(2):337-42.
19. Horne J. et al. (1999) Vehicle accidents related to sleep: a review. Occup Environ Med, 56:289-94.
20. Reyner L.A. et al. (2000) Early morning driver sleepiness: effectiveness of 200 mg caffeine.Psychophysiology, 37:251-6.
21. Sharwood L.N. et al. (2013) Use of caffeinated substances and risk of crashes in long distance drivers of commercial vehicles: case control study. BMJ, 346:1140.
22. De Valck E. et al. (2001) Slow-release caffeine as a countermeasure to driver sleepiness induced by partial sleep deprivation. J Sleep Res, 10:203-9.
23. Liguori A. et al. (2001) Caffeine antagonism of alcohol-induced driving impairment. Drug Alcohol Depend, 63:123-9.
24. Nehlig A. (2010) Is Caffeine a Cognitive Enhancer? J Alzheimers Dis, 20, S1: 85-94.
25. Smillie L.D. et al. (2010) Caffeine enhances working memory for extraverts. Biol Psychol, 85:496-8.
26. Capek S. et al. (2009) Caffeine’s effects on true and false memory. Psychol Rep, 104:787-95.
27. Adan A. et al. (2010) Effects of caffeine and glucose, alone and combined, on cognitive performance.Hum Psychopharmacol, 25:310-7.
28. Serra-Grabulosa J.M. et al. (2010) Glucose and caffeine effects on sustained attention: an exploratory fMRI study. Hum Psychopharmacol, 25:543-52.
29. Smit H.J. & Rogers P.J. (2006) Effects of caffeine on mood. In Caffeine and the activation theory. Effects on health and behavior, Smith BD, Gupta U, Gupta BS, eds, CRC Press, Boca Raton, FL, pp. 229-82.
30. Haskell C.F. et al. (2005) Cognitive and mood improvements of caffeine in habitual consumers and habitual non-consumers of caffeine. Psychopharmacology, (Berl);179:813-25.
31. Maridakis V. et al. (2009) Sensitivity to change in cognitive performance and mood measures of energy and fatigue in response to morning caffeine alone or in combination with carbohydrate. Int J Neurosci, 119:1239-58.
32. Tse W.S. et al. (2009) Caffeinated coffee enhances co-operative behavior in the Mixed Motive Game in healthy volunteers. Nutr Neurosci, 12:21-7.
33. Lucas M. et al. (2011) Coffee, caffeine, and risk of depression among women. Arch Intern Med, 171:1571-8.
34. Ruusunen A. et al. (2010) Coffee, tea and caffeine intake and the risk of severe depression in middle-aged Finnish men: the Kuopio Ischaemic Heart Disease Risk Factor Study. Public Health Nutr, 13:1215-20.
35. Pham N.M. et al. (2013) Green tea and coffee consumption is inversely associated with depressive symptoms in a Japanese working population. Public Health Nutrition, 4:1-9.
36. Cropley V. et al. (2012) Does coffee enriched with chlorogenic acids improve mood and cognition after acute administration in healthy elderly? A pilot study. Psychopharmacology, (Berl). 219(3):737-49.
37. Maremmani I. et al. (2011) Are “social drugs” (tobacco, coffee and chocolate) related to the bipolar spectrum?. J Affect Disord, 133:227-33.
38. Strassnig M. et al. (2006) Increased caffeine and nicotine consumption in community-dwelling patients with schizophrenia. Schizophr Res, 86:269-75.
39. Nehlig A. (2004) Are we dependent on coffee and caffeine: an update. In Nehlig A, ed. Coffee, Tea, Chocolate and the Brain. Boca Raton, FL: CRC Press;133-146.
40. Satel S. (2006) Is caffeine addictive? A review of the literature. Am J Drug Alcohol Abuse, 32:493-502.
41. Nehlig A. et al. (2000) Dose-response study of caffeine effects on cerebral functional activity with a specific focus on dependence. Brain Res, 858:71-77.
42. Acquas E. et al. (2002) Differential effects of caffeine on dopamine and acetylcholine transmission in brain areas of drug-naive and caffeine-pretreated rats. Neuropsychopharmacology, 27:182-193.
43. De Luca M.A. et al. (2007) Caffeine and accumbens shell dopamine. J Neurochem, 103:157-163.
44. Nehlig A. et al. (2010) SPECT assessment of brain activation induced by caffeine: no effect on areas involved in dependence. Dialogues Clin Neurosci, 12:255-63.
45. American Psychiatric Association (2013) Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition (DSM V) ISBN 978-0-89042-554-1DSMV.
46. Sigmon S.C. et al. (2009) Caffeine withdrawal, acute effects, tolerance, and absence of net beneficial effects of chronic administration: cerebral blood flow velocity, quantitative EEG, and subjective effects.Psychopharmacology (Berl), 204:573-85.
47. Addicott M.A. et al. (2009) A comparison of the effects of caffeine following abstinence and normal caffeine use. Psychopharmacology (Berl), 207:423-31.
48. Addicott M.A. et al. (2009) The effect of daily caffeine use on cerebral blood flow: How much caffeine can we tolerate? Hum Brain Mapp, 30:3102-14.
49. Roehrs T. et al. (2008) Caffeine: sleep and daytime sleepiness. Sleep Med Rev, 12:153-62.
50. Drake C. et al. (2013) Caffeine Effects on Sleep Taken 0, 3, or 6 Hours before Going to Bed, Journal of Clinical Sleep Medicine, 9(11): 1195-1200.
51. Judice P.B. et al. (2013) A moderate dose of caffeine ingestion does not change energy expenditure but decreases sleep time in physically active males: a double-blind randomized controlled trial. Appl Physiol Nutr Metab, 38(1):49-56.
52. Porkka-Heiskanen T. (2011) Methylxanthines and sleep. Handb Exp Pharmacol, (200):331-48.
53. Birkett D.J. et al. (1991) Caffeine renal clearance and urine caffeine concentrations during steady state dosing. Implications for monitoring caffeine intake during sports events. Br J Clin Pharmacol, 31:405-8.
54. Retey J.V. et al. (2007) A genetic variation in the adenosine A2A receptor gene (ADORA2A) contributes to individual sensitivity to caffeine effects on sleep. Clin Pharmacol Ther, 81:692–8.
55. Cornelis M.C. et al. (2007) Genetic polymorphism of the adenosine A2A receptor is associated with habitual caffeine consumption. Am J Clin Nutr, 86:240–4.
56. Drapeau C. et al. (2006) Challenging sleep in aging: the effects of 200 mg of caffeine during the evening in young and middle-aged moderate caffeine consumers. J Sleep Res, 15:133-41.
57. Carrier J. et al. (2009) Effects of caffeine on daytime recovery sleep: A double challenge to the sleep-wake cycle in aging. Sleep Med, 10:1016-24.
58. Sin C.W.M. et al. (2008) Systematic review on the effectiveness of caffeine abstinence on the quality of sleep. J Clin Nursing, 18:13-21.
59. Snel J. et al. (2011) Effects of caffeine on sleep and cognition. Prog Brain Res, 190:105-17.
60. Calamaro C.J. et al. (2009) Adolescents living the 24/7 lifestyle: effects of caffeine and technology on sleep duration and daytime functioning. Pediatrics, 123:e1005-10.
61. Ludden A.B. et al. (2010) Understanding adolescent caffeine use: connecting use patterns with expectancies, reasons and sleep. Health Educ Behav, 37:330-342.
62. Ker K. et al. (2010) Caffeine for the prevention of injuries and errors in shift workers. Cochrane Database Syst Rev, (5):CD008508.
63. Arendt J. (2009) Managing jet lag: Some of the problems and possible new solutions. Sleep Med Rev, 13:249-56.

نظر دادن